|

Roots
toespraak tot Wim Crouwel op 2 november 2008

Dierbare Judith en Wim,
dames en heren in groten getale,
Wim, je hebt het dozijn volgemaakt! Het twaalfde
deeltje in de serie Roots is aan jou gewijd. Als
onderdeel van het Crouwel Festival, het Crouwel Gala.
Even: voor wie niet, nog niet, niet meer, weet wat Roots
is: Roots is een dunboek, À 16 pagina's. Bedacht door
Robert van Rixtel van [Z]OO producties. Voor Greve Offset.
Beide te Eindhoven. Elke drie maanden verschijnt een
nieuwe editie. Het is dus makkelijk uitrekenen: 12 gedeeld
door 4 is 3. Drie jaar geleden klinkt het startschot.: 27 mei.
Iedere uitgave is een portret. In beeld en in woord. Van
een oudere grafisch ontwerper dan wel nauw betrokkene.
Ik noem je voorgangers, Wim. Walter Nikkels, Jan van
Toorn, Benno Wissing, Henk Gianotten, Frans Spruijt,
Bob Noorda, Harry Sierman, Gerrit Noordzij, Baer Cornet,
Cor Rosbeek. Om over mezelf maar te zwijgen. Ik word
wel gezien als een zebrapad. Tussen reclame en vormgeving. Vandaar.
Laat me even de fotograaf eren, die een waarlijk magistrale
reeks portretten heeft gemaakt: Aatjan Renders.
En memoreren dat Arctic Paper al van stond af aan het
papier schenkt.
En dan de scribenten: Paul Hefting, Chris Vermaas, Jaap
Lievense, Ben Bos, Wim Westerveld, Titus Yocarini, Toon
Lauwen, Koosje Sierman, Carel Kuitenbrouwer, nogmaals
Paul Hefting, Frederike Huygen.
Waarmee ik, miraculeus, terug ben bij mezelf.
Ooit zeg ik, tegen Robert, van Rixtel, de drijvende kracht,
dat ik ook wel eens een deeltje Roots zou willen schrijven.
Over iemand die ik aardig ken en ten zeerste bewonder. Na
verloop van tijd doemen de contouren op van het eerbetoon
aan Wim. Het Crouwel Event, de Crouwel Experience.
En o zaligheid, ik mag de Roots tekst schrijven!
Na verkennende koffie en bonbons kom ik als een blije
kleuter thuis, ondanks een spontane bloedneus.
Voor het ware gesprek voorzie ik me van een geleend
digitaaltje, een opname mini. Ik hoef maar op 1 knop
te drukken. Legt Martijn me uit.
Ondertussen zweet ik reeds penen. Ik realiseer me eens
te meer dat ik geen langschrijver ben. En alle elf
eerdere Rootsen staan fiks vol met tekst... En: wat moet
je nou zeggen, schrijven over iemand als Wim? Over wie
al zoveel is gezegd en geschreven. Over wie een biografie
is verschenen die ik beschouw als een precisiemonument.
Wie ben ik? In geen geval een Frederike Huygen. En
evenmin een Hugues Boekraad...
Het wordt nog erger.
Na het werkgesprek met Wim, heerlijk, enerverend, op het
puntje van de stoel, blijkt, onontkoombaar, dat je 2 keer op
dat ene knopje moet drukken... Zet het geheugen maar op
scherp, Mertz. Ge begrijpt dat ik niet als een monnik, met
een virtuele bedelnap, terug wil. Naar de Minervalaan in
Zuid. Naast Nicodemus Piepkajuit.
Ik wend me tot Robert. Hij sterkt me. Ook in de overtuiging
dat je, immer, jezelf moet blijven. En dus ziet de twaalfde
Roots er wat anders uit dan de oudere 11. Minder tekst.
Weinig abbreviaties. Geen SMS taal. Wel staccato.
Ik citeer de achterflap:
'Benieuwd, aanhoudend benieuwd. Ofwel: volop
nieuwsgierig, kijklustig, weetlustig. En overal bij, alom
present. Strak in het pak, strak in zijn werk. En breed
tegelijk. 2D, 3D, typografisch, grafisch, industrieel.
Alsook: adviseren, beoordelen, besturen, doceren,
schrijven, spreken, toespreken. Wim Crouwel, 1928.'
Wim! Helaas is Leen van Veen, de directeur van Greve Offset,
ziek. Hetgeen inhoudt dat mij de eer te beurt valt jou 'ons
dozijntje' te mogen aanbieden. Een verrassing is het niet,
voor je. Je hebt alle stadia meegemaakt, op het scherm.
Maar nu is het écht. In de hand. Op papier. FSC gecertificeerd.
Gefeliciteerd! En al het goede.
En u: Tot Ziens! Tot Crouwel! Het feest gaat voort. Hier en elders.
Paul Mertz
Zie ook: favorieten

Haarlem, 6 juni 2008

Voorafgaand aan de Stripdagen Haarlem houd ik een toespraak
over reclame en strips. Vrijdag 6 juni '08. In het kader van een
creatieve marktplaats. Zo noemen ze dat, daar. Frans Huissen,
voorzitter van de Stichting Beeldverhaal Nederland, leidt in.
Ook Arie Piet, algemeen directeur Koninklijke Joh. Enschedé,
voert kort het woord. In zijn hoedanigheid van betrokken sponsor.
Dan is het mijn beurt, in de Jansstraat, in het opmerkelijke gebouw van Zang&Vriendschap.
Gerrie Hondius tekent spontaan.

Amsterdam, 15 maart 2008

Marie Louise Terwindt bij Galerie Clement, tot en met 12 april '08
Prinsengracht 845, 1017 KB Amsterdam
Lees mijn openingstoespraak
|