|
Erwin Wijman is journalist. En een goede ook. Studieus,
onderzoekend, zorgvuldig, kritisch, geestig. Het moet hem
veel tijd hebben gekost de stortvloed aan nieuwe merknamen
op te sporen, in kaart te brengen, in te delen, te ontleden, op
de pijnbank te leggen. En onderhoudend te beschrijven. Niet
alleen maar op eigen doft, doch ook in constant contact met
makers, bedenkers. Wijman hanteert hoofdrubrieken, zoals: Nietszeggend,
Hollandse eenvoud, Internetesperanto
en Pochnamen. Daarbinnen dient zich van alles en nog wat
aan. De opmars van X, Q, !!! en meer. De tsunami
aan winkels, gebouwen, pakhuizen, fabrieken in en als naam
(Ketelhuis, Caballerofabriek, Cultuurfabriek, Theaterfabriek),
de ebedrijfsnaam, de iMode, de woordcijfernaam (6Pack,
Q8, CU2, Kids2B, Ask4IT, Museumn8), de greep naar de
macht door de z, de maximalisering van Max, het drama
Oxio/Oxxio.
Gaandeweg bekruipt me een intens, omvattend medelijden.
Met telefonistes.
Die telkenmale tijdens werktijd duidelijk en
vriendelijk: 'Goedemorgen, met Jam Jam' moeten zeggen.
Of: met Jantje zag eens pruimen hangen. Of: met Carinova,
Atribit, Ceva Logistics, Facilitas, AmaZingg, BoekieBoekie,
Competence Factory, Axxicon, Dedicon, Symbion. Of: met
Van den Bos Ceelen Bosveld & Slager Advocaten. Of: met
Moszkowicz, Moszkowicz, Moszkowicz & Moszkowicz.
Gaandeweg ook vliegt me de armoede naar de keel.
Onmacht, onkunde, navelstaren, navolging, gebrek aan durf.
Wijman wijst ze aan en relativeert, tezelfdertijd. Kordaat,
soepel, vervuld van humor. Zo leest het boek als een roman.
Een citaat tot besluit: 'Een naam is als een glas wijn, die
moet je laten walsen in het glas'. Santé!
Nieuw Amsterdam Uitgevers, ISBN 9789046802212
|