Bij de zandbak, in de tobbe

Jan Lievensstraat, 68. Tussen de schildersbuurt en de diamantbuurt. Ik ben geboren op een belétage, waarheen een hardstenen trap voerde. Onder ons woonde de familie Bohte, bevriend. In de oorlog zorgden Jeanne en Wim ervoor dat ik goed te eten kreeg. En ik speelde graag met hun eerste dochter: Atie. Een stukje jonger dan ik, als ik me goed herinner, van hetzelfde jaar.

Er was een zandbak in hun tuin. Onder de appelaar. Later kreeg ik daar een eigen reepje aarde. Er rijpten aardbeitjes. Ook zat ik er in bad. In een deugdelijke tobbe.

Twee foto's getuigen. Tekenen wijzen er op dat ze zijn genomen in de zomer van 1941. Hetgeen betekent dat ik drie zou zijn. Redelijk volwassen, voor die leeftijd dunkt me. Misschien is het toch wel in een later jaar.

Bij alle vriendschap waren er fikse verschillen. In geloof, bijvoorbeeld. Bij de Bohthes hing een Roomskatholieke Christus aan de wand, compleet met elektrisch kaarsje. Wíj hadden gemengde ouders, in dit opzicht: Luthers en Nederduits Hervormd. Soms braken tussen Adrie en mij godsdiensttwisten uit, met name als ik beneden logeerde. Dan riep ze me fel toe: "Vuile Heiden", of ook wel "Vuile Ketter". Ik riposteerde prompt met "Vuile Paap". Er werd altoos vrede gesloten.

Met dank aan Miecke en Willem Kau, die tegenwoordig golfen met Adrie (Tenniglo - Bohte) en haar man Guus. Willem drukte de foto's af.