Wolkenkrabber

In het weekblad HP/De Tijd, in de toenmalige rubriek "Stijl", op 21 mei 2004, schreef de journalist Ed Croonenberg over wonen in een toren. In zijn artikel komt de Wolkenkrabber naar voren, in gezelschap van Westpoint te Tiburg. Een aantal beweringen over de Amsterdamse voorloper klopt echt niet, maar de sfeer is uitstekend getroffen.
Fragmenten>>

Wie 'Wolkenkrabber' zegt denkt aan Berlage's stadsplan en misschien aan J.F. Staal, de architect. Bijgestaan door Margreet Kropholler. Edoch. Zonder Floor Wibaut - de onderkoning van Amsterdam - zou de toren er waarschijnlijk nooit zijn gekomen. Wibaut wordt in Vlissingen geboren, op 23 juni 1859. En deshalve is 2009 uitgeroepen tot Wibautjaar. Met allerhand activiteiten van dien. Waaronder de website www.150jaarwibaut.nl

Wethouder Wibaut is een doortastend man. Met een vurig geloof in een rechtvaardige samenleving. Waarvoor hij zich ten zeerste inzet. Zo zorgt hij er voortdurend voor dat het onmogelijk geachte (toch) wordt gerealiseerd. En doet daarbij markante uitspraken. Een deel ervan staat in zijn jaar op menige locatie. Ook voor de Wolkenkrabber. Wibaut sterft in 1936.

Heerlijke site:
www.zuidelijkewandelweg.nl/architectuur
De site is veel uitgebreider, maar voor mij is het hoogtepunt natuurlijk de ruime aandacht die wordt geschonken aan de Wolkenkrabber. Verhalen, foto's, krantenartikelen, wetenswaardigheden. Hier een kleine greep: het begin van de bouw (1930), een eind op streek, de achtjarige zoon van mijn buurvrouw met de fiets in de lift, een prent van Teixeira de Mattos, een luchtfoto uit 1995.

Op die site staat inmiddels een klein stukje tekst van mijn hand. Lees maar>>
Er komen hartverwarmende reacties op.

Advertentie, zaterdag 6 februari 1932, derde blad. Ik kan jammer genoeg niet zien in welke krant.
Uit de verzameling van Werner Löwenhardt.

Foto's: Tom Spiero

De Canadezen

Op de site www.zuidelijkewandelweg.nl beschrijf ik mijn herinneringen aan de aankomst van de Canadezen op 8 mei 1945, via de Berlagebrug.

Tranen vloeien in vrijheid.

Zes ben ik, bijna zeven, als ze binnenrollen, binnenrijden. Ik sta aan de kop van de kaarsrechte Amstellaan en klim op een legerauto. Nou ja, ik zal er wel zijn in getild, want ik ben nogal klein van stuk. Soldaten geven me chocolade. En sigaretten voor mijn vader. Als ware helden signeren ze, in mijn zakboekje. Dat ben ik helaas kwijtgeraakt. Waar ik ben afgestapt, uitgestapt, weet ik niet meer.

Jaren, vele jaren later, zie ik ze weer, weerom. Twee maal. Door mijn woonkamerraam, vanaf mijn voorbalkon. De Wolkenkrabber, negen hoog. Ontroering giert door mijn ziel.
Tranen vloeien in vrijheid.

8 mei 1945, Noorder Amstellaan (nu Churchilllaan), vanuit de Wolkenkrabber

7 mei 2005

De reiniging van Berlage op 29 september 2009