ReclameArsenaal

Het ReclameArsenaal is hard op weg het geheugen van de Nederlandse reclame te worden. Ik zal er het mijne aan bijdragen. Op de site www.reclamearsenaal.nl staat het al te lezen. Maar let wel: in fasen!

Het reclamearchief van Paul Mertz gaat, in fasen, naar het ReclameArsenaal. Mertz is al bijna een halve eeuw reclameman in hart en nieren, eerst bij NPP, toen bij Prad (1960-1984) en sinds 1984 als zelfstandig communicatie-adviseur. Zijn ca. 18 meter archief beslaat vooral deze laatste periode. De laatste twintig jaar maakte hij advertentie- en radiocampagnes voor klanten als Koninklijke Auping, Nederlandse Gasunie, Het Financieele Dagblad, Theodoor Gilissen Bankiers en voor tal van culturele instellingen waaronder veel musea. (De Nieuwe Kerk, Amsterdams Historisch Museum, Mauritshuis, Joods Historisch Museum, Stedelijk Museum Amsterdam, Cobra museum, maar ook partijen zoals het Noorder Dierenpark). Behalve de dossiers en uitingen voor deze (en andere) adverteerders bevat het archief tekeningen en werktekeningen voor de legendarische Joris Driepinter campagne (gestart rond 1965). Daarnaast zijn er zo'n vijftig lezingen met illustratiemateriaal die hij tijdens zijn carrière op diverse podia heeft gehouden. Ook zijn collectie Nederlandse verpakkingen en vakliteratuur gaat maar het ReclameArsenaal. Met de overdracht van het archief blijft een rijke bron voor de recente Nederlandse reclamegeschiedenis behouden.

Het ReclameArsenaal diepte deze foto voor me op. Genomen tijdens een studiereis naar Zweden, georganiseerd door het Genootschap voor Reclame. Begin oktober 1973, staat me bij. Op de voorste rij onder meer: Dolf Hell (van Ariadne), Gabriëlle, mijn partner, in fluweel, met schoenen van Jan Jansen, ik met krullen en volijverig mapje en Jan Klein, de directeur van het GVR (donkere bril, camerablik). Ik heb er nog een Hollands Dagboek over geschreven in het Handelsblad. Of was het de NRC?