|
Per ongeluk, naar men zegt, verwijderen
schoonmakers
te Melbourne een
originele Bansky, 26 april 2010.
Banksy neemt het op tegen Rubens en Turner.
Eigen initiatief van meneer de straatkunstenaar, ook wel kunstterrorist genaamd.
Een overzicht in een heus museum. Welaan, er staan
lange rijen voor het Bristol's City Museum. En voor meer dan honderd
werken. Onontkoombaar én verstopt tussen de vaste collectie.
In het Engels ligt het zo mooi op de tong: 'A wry take on classical art'.
Tot en met 30 augustus '09. De website vertelt
iets over de queuën doch is verder volmaakt oninteressant.
Banksy is de naam. En de signatuur.
Hij is een dwarsligger. Notoir. Hij verklaart muren tot zijn medium.
En hij is duizendmaal beter dan de meeste graffiti 'kunstenaars'.
Hij is kritisch, superkritisch. Maar ook vrolijk, wild en mild. Hij
ontleent zijn vrijheid aan zijn onbekendheid. Als persoon. Niettemin
brengt zijn werk, intussen, honderdduizenden euro's op. Alom, ter
veiling. Dat wordt, onder meer, geregeld door zijn agent. Die ook
zijn anonimiteit bewaakt. En dan wordt een klopjacht ingezet.
De tabloid Mail on Sunday achtervolgt. Waarom? Komkommertijd?
Mag misschien een pseudoniem niet meer? Wat doet het er toe,
in vredesnaam, of Banksy anders heet en wellicht op een dure
kostschool heeft gezeten? Wat beweegt een journalist, een krant
om zo in iemands (straat)leven in te grijpen?
O, politiekorpsen trappelen. Ongetwijfeld. En advocaten bereiden
claims voor. Vanwege muurmisbruik. En schending van de
openbare eerbaarheid. Wellicht belt Hirsch Ballin nog wel even,
vanuit de zomerresidentie, met collega Groot Brittannië. Hoogst
vermoedelijk ook komt de cartooncommissie in spoedvergadering bijeen.
En onderzoekt de BVD (bestaat die nog?) of Banksy in
Nederland actief is/geweest...
Leve het Banksy mysterie!
|